"Φιλοκαλούμεν τε γάρ μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας..."

"Φιλοκαλούμεν τε γάρ μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας..."
Αγαπάμε το ωραίο με λιτότητα και φιλοσοφούμε χωρίς να γινόμαστε μαλθακοί. Η ενασχόληση με τη φιλοσοφία δε μας κάνει θεωρητικούς ανθρώπους και δεν μας απομακρύνει από την πρακτική δράση, λέει ο Θουκυδίδης δια στόματος Περικλή.
Έτσι με το παρόν ιστολόγιο και εμείς, οι μαθητές της Β τάξης του 4ου Λυκείου Χαλκίδας είμαστε ενεργοί, προβληματιζόμαστε για ό,τι συμβαίνει γύρω μας και αποδεικνύουμε ότι η φιλοσοφία οδηγεί στη σκέψη και στη δράση.
Μας κάνει να αναρωτιόμαστε για ό,τι συμβαίνει γύρω μας και να μην αποδεχόμαστε τίποτα ως δεδομένο και "φυσικό". "Φιλοσοφία θα πει να βρίσκεσαι καθ’ οδόν...", θα πει να αναζητάς καινούριους δρόμους, να είσαι πνεύμα ανήσυχο και αιρετικό, γιατί μόνο τότε δικαιώνεις την ανθρώπινή σου υπόσταση και μπορείς να λέγεσαι "έλλογο ον". Στόχος μας είναι να καταθέσουμε τις σκέψεις μας παίρνοντας ερεθίσματα από τη φιλοσοφία, η οποία ως ιδιαίτερος κώδικας σκέψης και επικοινωνίας μπορεί να μετατρέψει το στοχασμό σε δημιουργία, τον προβληματισμό σε θέση, την απορία σε γνώση.

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Ο ΔΥΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ

Με τη θεωρία του για τις ιδέες ο Πλάτωνας προσπάθησε να λύσει το παλιό οντολογικής φύσεως πρόβλημα το οποίο απασχόλησε τους προσωκρατικούς φιλοσόφους Ηράκλειτο κ Παρμενίδη. Άραγε τα πράγματα βρίσκονται ,όπως υπέθεσε ο Ηράκλειτος, σε συνεχή ροή και ακατάπαυστη μεταβλητότητα ή απεναντίας , όπως ισχυρίστηκε ο Παρμενίδης , πέρα από τη φαινομενική ρευστότητα τους υπάρχει κάτι σταθερό , που καθιστά εφικτή τη γνώση τους;
Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο ο Πλάτωνας επιχείρησε να δώσει μια λύση, στο πλαίσιο της οποίας οι δυο εκ διαμέτρου αντίθετες θεωρίες του Ηράκλειτου και του Παρμενίδη θα μπορούσαν να συνδιαλλαγούν. Συγκεκριμένα ο φιλόσοφος διέκρινε τον κόσμο σε δυο επίπεδα: απο τη μιά το σύνολο των αισθητών πραγμάτων ,των οποίων κυρίαρχο γνώρισμα είναι, όπως ισχυρίστηκε ο Ηράκλειτος , οι αδιάλειπτες μεταβολές τους και από την άλλη η περιοχή των ιδεών , που χαρακτηρίζονται απο τη σταθερότητα και τη μονιμότητα της ύπαρξής τους , όπως προέβαλε ο Παρμενίδης.
Επομένως οι ιδέες είναι μόνο για τον Πλάτωνα τα αληθινά όντα, τα αιώνια πρότυπα του ορατού κόσμου ,απο τις οποίες αντλούμε την πραγματική γνώση. Αντίθετα τα πράγματα που βλέπουμε είναι απλώς τα είδωλα των ιδεών,εικόνες που μοιάζουν αληθινές αλλά στην ουσία είναι ψεύτικες. Η πλατωνική φιλοσοφία λοιπόν είναι δυιστική αφού χωρίζει τον κόσμο σε μια υλική και σε μια ιδεατή σφαίρα ύπαρξης. Έτσι
υπάρχουν δυο κόσμοι , ο αισθητός που μεταβάλλεται συνεχώς και ο νοητός που παραμένει
αναλλοίωτος.
Δέσποινα Βλάχου Βθι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου